କବି: ପର୍ଦ୍ଦା ଆଢ଼ୁଆଳର ମଣିଷଲେଖକ:- ଗୋଦାବରୀଶ ମିଶ୍ର
Read Moreକବି: ପର୍ଦ୍ଦା ଆଢ଼ୁଆଳର ମଣିଷ
Category: ସାହିତ୍ୟ
ସାବିତ୍ରୀ ବ୍ରତ
ସାବିତ୍ରୀ ବ୍ରତ – ଉତ୍ତମ ବ୍ରତ,ଉତ୍ତମ ଚରିତ୍ର। ସମାନ ହୃଦୟ, ସମାନ ବିଚାର, ଏକ ମନ, ଏକ ଭାବନା ହିଁ ଯେଉଁ ବିଚାରରେ ସ୍ଥିର ହୋଇ ରହେ ତାହାହିଁ ବ୍ରତ। ବ୍ରତ ଅର୍ଥାତ୍ ସଂକଳ୍ପ ଅର୍ଥାତ୍ ଦୃଢ଼ ନିଷ୍ଠା ଯାହାକି ଥରେ ବରଂ କଲେ ମରଣ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପାଳନୀୟ ତାହା ହିଁ ବ୍ରତ ଅଟେ। ସେଥିପାଇଁ ବେଦମନ୍ତ୍ର କହେ:-“ଯଦେତତ୍ ହୃଦୟଂ ତବ ତଦସ୍ତୁ ହୃଦୟଂ ମମ।ଯଦିଦଂ ହୃଦୟଂ ମମ ତଦସ୍ତୁ ହୃଦୟଂ ତବ।”ଅର୍ଥାତ- ତୁମର ହୃଦୟ ସହିତ ମୋର ହୃଦୟ ସମାନ ହେଉ,ମୋର ହୃଦୟ ସହିତ ତୁମର ହୃଦୟ ସମାନ ହେଉ। ପତି ପତ୍ନୀ ଜୀବନରେ ଜଣକ ବିନା ଆଉ ଜଣେ ହସି ନଥାଏ। ସ୍ନେହ, ଶ୍ରଦ୍ଧା, ଆନ୍ତରିକତା, ଆତ୍ମବିଶ୍ଵାସରେ ଦାମ୍ପତ୍ୟ ଜୀବନ ମଧୁମୟ ହୋଇଥାଏ। କେବଳ ଅମାବାସ୍ୟା ଦିନ ପତିଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ ଜଣାଇଦେଲେ ବ୍ରତର ପୂର୍ଣ୍ଣତା…
Read Moreଇଦ୍ ମୁବାରକ
ଇଦ୍ ମୁବାରକ୍ଇଦ୍ ମୁବାରକ୍ ତୁମକୁ ଭାଇଇଦ୍ ମୁବାରକ୍ ତୁମକୁ ଭାଇପ୍ରଥମ ଜହ୍ନର ଅବଲୋକନରେ ହସନ୍ତି ଜଗତ ଜନ,ସେହିପରି ଶିହରଣ ଆଣୁଥାଏ ପାର୍ବଣର ରମଜାନ ।କଳାବଉଦରେ ଲୁଚିଲୁଚି ଆସେ ରମଜାନ ରୂପେଲି ଜହ୍ନ,ମକା ମଦିନାର ଚୂଳ ଛୁଇଁଯାଏ ରଖିଛି ଜାତିର ମାନ ।ଆମେନା ନନ୍ଦନ ଇସଲାମର ଜ୍ୟୋତି କରିଗଲେ କେତେ ପଣ,ବିଜୟ କରିଲେ ଜଗତର ମନ ପରାଣେ ତୋଳି ସ୍ପନ୍ଦନ ।କିଶୋର କିଶୋରୀ ମେହେନ୍ଦି ସଜାଇ ମୁବାରକ ଉଚ୍ଚାରଣେ,ଶୁଭାଶିଷ ଦିଆନିଆ ଚାଲିଥାଏ ଏହି ମଧୁ ପାରବଣେ ।ହେ ଜଗତଜିତା ତୁମେ ପରମାତ୍ମା ସଂସାରରେ ପଏଗମ୍ବରତୁମ ଚଲାପଥ ଆଦରି ନେଇଛୁ ତୁମେ ଏକା ଆପଣାର ।ଇଦ୍ ମୁବାରକ୍ ତୁମକୁ ଭାଇଇଦ୍ ମୁବାରକ୍ ତୁମକୁ ଭାଇ ।। (ଏମ.ଆଉରଙ୍ଗଜେବ)
Read Moreପୋଲିସ-ଜନତା ନିକିତିର ଦୁଇ ପାର୍ଶ୍ବ
ଲେଖକ – ଦିଲ୍ଲୀପ କୁମାର ସାହାଣୀ ରେଳ ଗାଡ଼ିର ଦ୍ବିତୀୟ ଶ୍ରେଣୀ ପ୍ରକୋଷ୍ଠରେ ପରଷ୍ପରକୁ ପାଖାପାଖି ବସିଥିଲୁ । ରାତିର ଘନତ୍ବ କ୍ରମଶଃ ବୃଦ୍ଧି ହେବାରେ ଲାଗିଥାଏ। ବୋଧହୁଏ ରାତି ସେତେବେଳେ ଦୁଇଟା ବାଜି ସାରିଥିଲା। ଆଉ ମାତ୍ର ଏକ ଘଣ୍ଟା ପରେ ଅର୍ଥାତ ତିନିଟା ବେଳେ ଗୟାରେ ପହଞ୍ଚି ଯିବ। ବିଶ୍ବମ୍ବର ମାତ୍ରାଧିକ ନିକଟକୁ ଘୁଞ୍ଚି ଆସିଲା। ତା ଆଖି ଡୋଳା ଦୁଇଟି ଛଳଛଳ ଲାଗୁଥିଲା। କୌଣସି କାରଣରୁ ସେ ଭୟଭୀତ ହେବାପରି ମୋତେ ପ୍ରତୀତ ହେଉଥିଲା। ମୁଁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲି, ତୁମର ଦେହ ଠିକ ଅଛି ନା ବିଶ୍ବମ୍ବର? ସେ ଉତ୍ତର ଦେଲା ଠିକ ଅଛି ଯେ ସାର୍ଟ୍ଟ. ଆରେ କହୁନ ଘର କଥା ମନେ ପଡୁଛି କି? ସାର ଆସିବା ଆଗରୁ ଯାହା ଶୁଣି ଥିଲିଟ୍ଟ. ପୁନଶ୍ଚ ପଚାରିଲି, କ\’ଣ ଶୁଣି ଥିଲ ? ସାର୍ ଏତେ ରାତିରେ…
Read Moreଅଭିନ୍ନ ପରିଚୟ
ପ୍ରିୟଦର୍ଶୀ ଚନ୍ଦନ (ଦୀପୁ) ମଣିଷ ଜୀବନଅସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପାଂଡୁଲିପିଟିଏତା’ପରେ ସବୁବେଳେ ପ୍ରଶବାଚୀବ୍ୟର୍ଥ ଯାହା ଗତି ଅନୁମେୟଛାତିତଳେ ବା ମଶାଣି କବରଛାତିତଳେ ମସଜିଦ ମନ୍ଦିରପୋତେ ସେ, ପୋଡ଼େ ସେପାପ ମଥାତଳରଯନ୍ତ୍ରଣା ବିସ୍ମୃତି ସବୁ ଛାତିତଳରଆଲ୍ଲା ଆଲ୍ଲା କରେ ହାଲ୍ଲାଦୁର୍ବଳ ମୁହୂର୍ତରେଈଶ୍ୱର ପରମେଶ୍ୱର ବୋଲି ଉଚ୍ଚାରେପୁଣ୍ୟର ଆଶାରେନିଚ୍ଛକ ସତଟିଏ କିନ୍ତୁମୋତେ ବିଶ୍ୱାସ କରଏ ମଣିଷର ନିର୍ଭୁଲ ସଂଜ୍ଞାଟିଏ “ସ୍ୱାର୍ଥପର”ଅଭିନୟ ପେଷା ତା’ରସ୍ନେହ ପ୍ରେମ ତା ଅଚଳନ୍ତି ମୁଦ୍ରାଛାତି ତା’ କଙ୍କ୍ରିଟ ଚଟ୍ଟାଣସ୍ୱର୍ଶଶୂନ୍ୟ ସ୍ପନ୍ଦନହୀନଦୁନିଆର ଡ୍ରଇଂ ରୁମ୍ରେକିନ୍ତୁ କାକଟସ ଣ୍ଠଉଁ ସୁନ୍ଦର ।ା ଅକଲାଣ୍ଡ, ନିଉଜ୍ଲାଣ୍ଡ
Read Moreଲକଡାଉନ 2.0
ଚାଂହିଥା ଆକାଶକୁହେଲେ ଦେଖିବନି ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁସାତରଙ୍ଗ ଏଵେ ସଟଡାଉନ କବ୍ଜାରେକାହାର କାଶ, ଥଣ୍ଡାକାହାର ଜ୍ଵରକାହାର ଛାତି ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ l ପାଠପଢା ସବୁ ଚୁଲିକୁ ଯାଉବଂଚିଥିଲେ ପଢିବ ଢେରସମସ୍ତେ ନୂଆ କଥା ଶୁଣନୂଆ କଥା ଦେଖପ୍ରଥମେ ବିକାଗଲା ମାଟିତାପରେ ପାଣିଏଵେ ପବନ କିଣାବିକା ଢେର ଉଚ୍ଚାରେଶିକ୍ଷିତ ମଣିଷ ଏଵେଗଛ କଟାକୁ ପବନ ବିକାରେ l ଅଟୋ ଷ୍ଟାଣ୍ଡରେ ଅଟୋ ନମ୍ବର ପରିଶବ ଏଵେ ଚିତା ଅପେକ୍ଷାରେଶାଗ କଡେଇଟା ତରଳି ଯାଉଛିତତଲା ଲୁହରେ l ଗାଁ ପାଲଟିଛି ଏଵେ ଶବବୋହୂ ଚୋରି, ଖପରକାତି ସବୁ ଖେଳ ଏଵେ ବନ୍ଦଚଷା ପୁଅ ବସିଚି ଶଗଡ଼ ଗୁଳାରେ l ଛୋଟ ପଡିଗଲା ମହାଭାରତର ଯୁଦ୍ଧକିଏ ହସୁଥିଲା ତ, କିଏ କାନ୍ଦୁଥିଲାକରୋନା ମହାମାରୀଙ୍କୁ ଦିଅ ଡକାୟତ ତାଲିକାର ଶୀର୍ଷ ସ୍ଥାନସଭିଙ୍କୁ କନ୍ଦାଇ ଏକା ହସୁଥିଲା l ନୟାଗଡ, ମୋ- ୭୯୭୮୫୮୮୧୭୭
Read Moreନୟାଗଡ଼ ଏକ କ୍ଷୁଦ୍ର ଆଲୋକପାତ
ସାନ୍ତନୁ ବିଶୋଇ ଅଜା ଡାକୁଥିଲେ କୁନାକୁ ସଧିରେବୁଲିବାକୁ ଛୁଟି ଦିନେ,ଅବକାଶ ଦେଖି କୁନା ବି କହିଲାବୁଲି ଯିବାପରା ପଡୁନିକି ତମ ମନେ ??ଅଜା ବାହାରିଲେ ବୁଲିଯିବା ପାଇଁକୁନାକୁ ସାଥିରେ ନେଇ,ପହଁଚିଲେ ଯାଇ ଓଡ଼ଗାଁ ଠାରେରଘୁନାଥ ଦେଖା ପାଇଁ ।ବୁଲିଲେ ମନ୍ଦିର ଭକ୍ତି ଭାବ ନେଇସାଗର ପୋଖରୀ ଗଲେରାମସାଗରର ଉଦ୍ୟାନକୁ ଦେଖିଉଭୟେ ପ୍ରୀତ ହୋଇଲେ ।ତରତର ହୋଇ ଶରଣକୁଳକୁଯିବାକୁ ହେଲେ ତତ୍ପର,ଲଡୁବାବାଙ୍କ ସେ କରିବେ ଦର୍ଶନସୁପ୍ରସିଦ୍ଧ ଶୈବ କ୍ଷେତ୍ରା ।ସଦାନନ୍ଦ ବ୍ରହ୍ମା ଜନମ ମାଟି ସେଭିକାରୀ ପଡା ତା’ ନାଁସେଇ ବାଟ ଦେଇ ରଣପୁର ଯିବେଦେଖିବାକୁ କିଛି ନୂଆଁ । ।ପାହାଡ ଉପରେ ମଣିନାଗ ଉଭାସୁନ୍ଦର ମନ୍ଦିର ଅଛିବୀର ସହିଦ ସେ ରଘୁ ଦିବାକରେଏଇ ମାଟି ପ୍ରସବିଛି । ।ଆସୁ କବି ସିଏ ଉତ୍କଳର ଘଣ୍ଟଯଦୁମଣି ମହାପାତ୍ର,ଇଟାମାଟି ଘର ଅଟଇ ତାଙ୍କରମନେ ମନେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ମର । ।ଦକ୍ଷିଣକାଳୀ…
Read Moreଅଚ୍ଛେଦିନ୍ ଓ ବିକାଶ ଏବେ କୋଉଠି?
ଅଚ୍ଛେଦିନ୍ ଓ ବିକାଶ ଏବେ କୋଉଠି?ଗାଁ ମୁଣ୍ଡ ବରଗଛ ତଳ ଚାନ୍ଦିନୀରେ ଶୋଇବାକୁ ଖରାଦିନ ଚାରିମାସ ବହୁତ ଭିଡ । ଘରେ କାହାର ରହିବାକୁ ଇଚ୍ଛା ହୁଏନି । ଛୁଆଠାରୁ ବୁଢ।।ଏ ସମସ୍ତେ ଦଶଟାରୁ ଅଖା କି ଶପ ଖଣ୍ଡେଖଣ୍ଡେ କାଖରେ ଯାକି ସେଠି ହାଜର । ଘଂଚ ବରଗଛର ବହଳ ଅନ୍ଧାରୁଆ ଛାଇକୁ ନଦୀପଠାରୁ ପାଣିଉପର ଦେଇ ଆସୁଥିବା ସୁଲୁସୁଲିଆ ଥଣ୍ଡା ପବନ ନିଦମାଉସୀକୁ ଡାକିଆଣେ । ଯିବା ଆସିବା ଲୋକ ଘଡିଏ ବସିଗଲେ ଢୁଳାଇବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି । ମଫସଲଲୋକଙ୍କର ଗାଁ ଗଣ୍ଡାରେ ଆଉ ଆଜିକାଲି ବିଶେଷକିଛି କାମନାହିଁ । ଟଙ୍କିକିଆ ଚାଉଳର ବାସିପଖାଳ ଅମୃତପରିକା ଲାଗୁଛି । ସାଙ୍ଗରେ କୋଳିଖଟ୍ଟା କି ଆମ୍ବୁଲ ଫାଳକୁ ଧାନୁଆ କଂଚାଲଙ୍କା ଲୁଣଦେଇ ଦଳିଦେଲେ ବେଲାଏ ଦେଢବେଲା ଉଠିବାକୁ ଭାରି ସହଜ । “ବାହ୍ୟ ମଳମୁକ୍ତ ଗାଁ”…
Read Moreନୟାଗଡ଼ ଅତୀତ ନାଟ୍ୟ ପରମ୍ପରା
ଗୋଦାବରୀଶ ମିଶ୍ରସୃଷ୍ଟିର ପ୍ରାରମ୍ଭରୁ ମାନବ ଖୋଜିଚାଲିଛି ଆବେଗିକ ଭାବରେ ଜୀବନକୁ, ପ୍ରକୃତିକୁ ଆଉ ସ୍ଥାବର ଜଙ୍ଗମକୁ । ଖୋଜିବାର ଅନ୍ତ ନାହିଁ । ସତରେ କଳ୍ପନା କରିହେବ ନାହିଁ ପିପାସିତ ପ୍ରାଣର ଅନ୍ତର୍ବେଦନାକୁ । ବେଦନା ଅବ୍ୟକ୍ତ, ଅନନ୍ତ । ବାଟ ଚାଲୁଚାଲୁ ଗୀତ ଗାଇଥିବ । ହସିଥିବ, ନାଚିଥିବ, ଝୁଣ୍ଟିଥିବ, ଉଠିଥିବ । ଦେହରୁ ଧୂଲିଝାଡ଼ି ହେଇଥିବ, ମାଟି କାଦୁଆ, ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗେବେରଙ୍କୁ ଦେଖି ସେ ଚକିତ ହୋଇଥିବ । ସମୟ କ୍ରମେ ମନର କଥାକୁ ବ୍ୟକ୍ତ କରିବାକୁ ମାଧ୍ୟମ ଖୋଜିଥିବ । କାରଣ ଏତେକଥା କୁହାଗଲାପରେ ମଧ୍ୟ ଲେଖାଚାଲିଛି ଅଜାଚିତ ଭାବରେ । ଏବେ ମଧ୍ୟ ଖୋଜାଚାଲିଛି ଜୀବନକୁ… ଏହାର ସଂଜ୍ଞାକୁ । ସହଜରେ ଅନୁମେୟ କରିହୁଏ ଏସବୁର ଇତିବୃତ୍ତିକୁ । ଆଉ ଏହାର ମଧୁମୟ ପରଂପରାକୁ । ଖୁସିରେ ଜୀବନ କାଟିବା ଏକ…
Read Moreଭାଷା ହୃଦୟର
ସୁକାନ୍ତି ମହାନ୍ତି ନୁହଁଇ କବି ମୁଁ ନୁହେଁ ସାହିତ୍ୟିକା ନୁହଁଇ ସୃଜନକାରୀନୂଆ ସୃଷ୍ଟି କରି ତୋଷିବି ସଭିଙ୍କୁ ଦେଖାଇବି ବାହାଦୂରୀ ।1।ହୃଦୟ ବେଦନା ନିଛକ ସତ୍ୟକୁ ପରଷିବା ମୋର ଲକ୍ଷ୍ୟସୃଷ୍ଟି ସମ୍ଭାରରେ ଶବ୍ଦ ସଂଯୋଜନା କରିବାରେ ନୁହେଁ ଦକ୍ଷ ।2।ସରଳ ଭାଷାର କୁହୁକ ପେଡ଼ିକୁ ଥୋଇବାରେ ମୋର ମନଛୋଟିଆ ଦୀପଟେ ଦିବସେ ଜାଳିଲେ ଆଲୋକ ହେବ କି ଦିନ ।3।ଜନସଚେତନ ଅବା ଆଲୋଚନା ଶୋଷଣ କଷଣ କେତେଅନ୍ୟାୟ ଅନୀତି ଅବା ପ୍ରିୟା ପ୍ରୀତି ସମାଜେ ରହିଛି ଯେତେ ।4।କ୍ରାନ୍ତିକାରୀ ପରି ଲେଖନୀ ମୁନରେ ଆଙ୍କିଲେ ଦି ଧାଡ଼ି ଲେଖାଦୂର ନ ହେଲେ ବି ଦୁର୍ନୀତି ଆବର ଖୋଲି ଯିବ ଦିନେ ମୁଖା ।5।ଆସ ସାଥୀ ଆସ ଦି ଧାଡ଼ି ଲେଖିବା ଆମ ଗାଁ, ସହର କଥାସୁଖୀ ନ ହେଲେ ବି ଦୁଃଖୀ ତ ହେବନି ମନରୁ ହରିବ…
Read More