ମାନସ ରଞ୍ଜନ ନାୟକଭାଇରେ ଏ କି ଯୁଗ ହେଲା,ମୋବାଇଲି ଯନ୍ତ୍ର କାହୁଁ ଅଇଲା!ପିଲାଠାରୁ ବୁଢା ପୁରୁଷଠୁ ନାରୀଭେଣ୍ଡିଆ ଟୋକାଙ୍କୁ ପାଗଳ କଲା ।ା ଘୋଷା ।ାସବୁ ଏବେ ହୋଇଛି ପରମୋବାଇଲି ଏକା ନିଜରଶୋଇଲେ, ବସିଲେ, ଝାଡାପ୍ରସା ଗଲେପାଖୁ ଛାଡନ୍ତିନି ଆଜିକା ପିଲା ।ା୧।।ଇୟର୍୍କର୍ଡ କାନରେ ମାଡିଗଫିଗଫି ଚଲାନ୍ତି ଗାଡିଲକ୍ଷ୍ୟଭ୍ରଷ୍ଟ ହୋଇ ଆକ୍ସିଡେଂଟ କରିଭିଆଣ କରନ୍ତି ତୁଛା ଝାମେଲା ।ା୨।।ସ୍କୁଲ୍ କଲେଜ ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀସୁବିଧାରେ ପାଇଲେ ସାଥୀରାତିରେ ନଶୋଇ ଚାଟିଂ କରନ୍ତିପାଠପଢା ତାଙ୍କ ଚୁଲିକି ଗଲା ।ା୩।।ନୂଆ ବୋହୂ କୋଣରେ ରହି ପୂର୍ବ ସ୍ମୃତି ମନେ ପକାଇପୂରୁଣା ପ୍ରେମିକ ସାଥେ ଗଫୁଗଫୁସୁବିଧା ଦେଖିକି ଛୁ.. ମାରିଲା ।ା୪।।କାଲି ଜନ୍ମ ହୋଇବା ଛୁଆ କାନ୍ଦଇ ଯେବେ କୁଆଁକୁଆଁମା କ୍ଷୀର ଦେଲେ ତୁନି ହୁଏ ନାହିଁମୋବାଇଲି ଶୁଣି ଶୁଅଇ ଭଲା ।ା୫।।ଯନ୍ତ୍ର ନୁହେଁ ଜାଲଟେ ଏତ ବିଛାଇଛି ସାରା ଜଗତଗୋଟିଏ ଜାଲରେ ସଭିଙ୍କୁ…
Read MoreCategory: ସାହିତ୍ୟ
ବନ୍ଦ କବାଟ
ରଚିତା ପରିଡାଙ୍କ ଲିଖିତ ଗଳ୍ପ ବନ୍ଦ କବାଟ : ଭସା ମେଘର ସବାରିରେ ବର୍ଷାରାଣୀ ତା’ କଳା ଓଢ଼ଣୀ ଫାଙ୍କରୁ ଚାହିଁ ମୁରୁକି ହସମାରୁଛି, ବିଜୁଳିର ରୋଷଣି ଆଉ ଘଡଘଡିର ଆତସବାଜିକୁ ଡରି ସୂର୍ଯ୍ୟ ବାଦଲ ଭିତରେ ଲୁଚିଯାଇଛି । ଦୂର ଦିଗ୍ବଳୟଟା ପୂରା ଅନ୍ଧାର ଦିଶୁଛି । ସନ୍ଧ୍ୟା ହେବା ପୂର୍ବରୁ କିଏ ଯେମିତି ଆକଶଟାକୁ କଳା ରଙ୍ଗରେ ରଙ୍ଗେଇ ଦେଇଛି ।ଝରକା ଫାଙ୍କରୁ ଏସବୁ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିବାକୁ ତାକୁ ଭାରି ଭଲଲାଗୁଛି । ରିମ୍ଝିମ୍ ବର୍ଷା ତାଳରେ ନାଚିବାକୁ ତାକୁ ବି ଇଚ୍ଛା ହେଉଛି । ଥଣ୍ଡା ପବନଟାଏ ଝରକା ଦେଇ ଯେବେ ତା’ଦେହରେ ବାଜିଯାଉଛି ତାକୁ ଲାଗୁଛି ସେ ଯେମିତି ତାକୁ ହାତଠାରି ଡାକୁଛି । କିନ୍ତୁ ଏ ବନ୍ଦ କବାଟ ଖୋଲିଲେ ସିନା । ବାହାରକୁ ଯିବା ତା ପାଇଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ…
Read More